شهرستان استهبان از سرزمينهاي شرق استان فارس است كه از شمال به درياچه بختگان از جنوب به كوههاي توده و از غرب بهدشت رونيز واز شرق به كوههاي داراب محدود ميشود. در حقيقت اين منطقه دشتي است با 1767 متر ارتفاع از سطح دريا و 2652 كيلومترمربع وسعت. با اين شرايط شهرستان استهبان دردشتي قرار دارد كه توسط كوهها اجاطه دشه است. از اين شهر مدار 29 درجه و 8 دقيقه عرض شمالي و 59 درجه و 3 دقيقه طول شرقي مي گذرد. جاده كوهستاني شرق شهرستان به طول 35 كيلومتر عامل ارتباط آن با نيريز است. جاده غربي شهرستان به طرف شيراز از دشتهاي به هم پيوسته رونيز مي گذرد. اين جاده تا شيراز 175 كيلومتر طول دارد كوههاي مرتفع، قسمتهاي غربي- جنوب غربي- جنوبي و تاحدودي شمالي منطقه را فراگرفته اند منابع آب منطقه را چشمه- قنات و رودخانه تشكيل مي دهند. رودخانه هاي اين شهرستان فصلي بوده و در اسفند و فروردين سالهاي پرباران از ارتفاعات جنوبي مشرف به شهرستان سرچشمه مي گيرند. پوشش گياهي اين منطقه را درختان به- ارژن- سرو كوهي و ... با درختچه هاي كوچك ديگر مي باشد. بيشترين تعداد درختان اين ناحيه را درخت انجير به خود اختصاص داده است. شروع اولین آبادی در استهبان به سال 661 قبل از میلاد مربوط می شود . این شهرستان دارای سوابق کهن تاریخی و مذهبی می باشد و دانشمندانی چون : آیت اله اصطهباناتی – آیت اله شیخ محمد باقر – شهید رابع و ... از این شهرستان برخاسته اند . مردم این شهرستان از دیر باز از لحاظ ایمان و پایبندی به اسلام شهره بوده اند .
